01 / Morfologi

Ciri dan struktur

Kapelusz Średnica (0,2) 0,3–1,2 cm. Kształt początkowo stożkowy z tępym garbkiem lub stożkowo-dzwonkowaty, potem wypukły. Podczas wilgotnej pogody prążkowany, z prześwitującymi blaszkami. Jest bardzo higrofaniczny; podczas wilgotnej pogody jest cynamonowy, na środku rdzawy, podczas suchej blaknący. Powierzchnia gładka, rzadko drobno pomarszczona. Blaszki Przyrośnięte, brzuchate, średniogęste, białe. Ostrza ząbkowate lub kłaczkowate. Trzon Wysokość 1–3,5 cm, grubość 0,5–1,5 mm, cylindryczny z pierścieniem często ześlizgującym się w dół. W górnej części w kolorze kości słoniowej lub srebrzystobiałej i oprószony, w dolnej o barwie sepii stopniowo ciemniejącej ku podstawie, grubo prążkowany i pokryty jedwabistymi włókienkami. Pierścień filcowaty, prążkowany, o barwie od białawej do kremowej. Cechy mikroskopowe Zarodniki o rozmiarach (6,5) 7–8,5 (9,5) × (4) 4,5–5 μm (według Watlinga), elipsoidalne, gładkie, o dość grubych ścianach. Posiadają pory rostkowe, ale słabo widoczne. Podstawki 4-zarodnikowe, rzadziej 2-zarodnikowe. Pleurocystyd brak. Cheilocystydy baryłkowate, o rozmiarach 24-40 (45) × 8–10,5 μm, wierzchołek rozwarty 2,5–4 (6) um szerokości, szyjka 5–7 um. Skórka kapelusza zbudowana z komórek kulistych z szypułkami o szerokości 10,5–21 um, z lekko przyciemnionymi szypułkami.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Pengukuran mengikuti objek, spesimen atau kultur, dan metode yang disebutkan sumber. Baca uraian asli untuk konteks lengkap.

02 / Kehidupan

Habitat dan peran ekologis

Znane jest występowanie stożkówki cienkotrzonowej w Ameryce Północnej i Europie, oraz w całym obszarze Pacyfiku, gdzie jest dość częsta. W Polsce rozprzestrzenienie i częstość występowania nie są znane, według W. Wojewody jest rzadka. W piśmiennictwie naukowym do 2003 r. podano 4 stanowiska na terenie Polski. Rośnie na bogatych glebach gliniastych, zwłaszcza na terenach zalesionych w obszarach wapiennych, na krawędziach ścieżek, w parkach itp., na próchniejącym podłożu drzewnym, w zrębkach drzewnych lub korze, na świeżo założonych trawnikach i trawiastych obszarach, które zawierają w podłożu zagrzebane resztki drewna. Występuje także wokół szklarni, czasami w mchu, na omszałych polanach, wzdłuż ścieżek, w trocinach i kompostach.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Habitat atau konteks temuan
Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.
Substrat
Informasi belum tersedia pada sumber rilis ini.
Peran atau konteks
Belum dikategorikan pada rilis ini.
Temukan hubungan serupa
03 / Siklus hidup

Reproduksi

Zarodniki o rozmiarach (6,5) 7–8,5 (9,5) × (4) 4,5–5 μm (według Watlinga), elipsoidalne, gładkie, o dość grubych ścianach. Posiadają pory rostkowe, ale słabo widoczne. Podstawki 4-zarodnikowe, rzadziej 2-zarodnikowe. Pleurocystyd brak. Cheilocystydy baryłkowate, o rozmiarach 24-40 (45) × 8–10,5 μm, wierzchołek rozwarty 2,5–4 (6) um szerokości, szyjka 5–7 um. Skórka kapelusza zbudowana z komórek kulistych z szypułkami o szerokości 10,5–21 um, z lekko przyciemnionymi szypułkami.

Sebagian uraian ditampilkan dalam bahasa sumber; terjemahannya belum tersedia atau belum lolos pemeriksaan.

Rujukan: [1]

Sinonim menurut acuan taksonomi rilis: Agaricus togularis var. filaris; Pholiota filaris; Pholiota togularis var. filaris; Pholiotina filaris
04 / Batas informasi

Catatan identitas dan cakupan

  • Nama diterima mengikuti Catalogue of Life Base2026-09-11; uraian mempertahankan konsep dan nama sumber aslinya.
  • Original geographic, specimen and life-cycle scope retained; source import awaits individual editorial review.
  • Impor dan terjemahan otomatis belum diperiksa editorial per profil. Struktur reproduktif yang disebutkan tidak membuktikan seluruh siklus hidup diketahui.
  • Pengukuran pada uraian mengikuti spesimen, kultur, dan metode sumber; angka tidak diperluas ke semua populasi.

Catatan distribusi dalam narasi mengikuti sumbernya. Dokumentasi spesimen atau foto mengikuti catatan sumber. Bukti wilayah Indonesia dan penilaian konservasi tidak disimpulkan dari gambar.

05 / Dokumentasi

Melihat dengan konteks

Dokumentasi Pholiotina filaris menurut asosiasi foto pada record takson iNaturalist. Kredit: Beau Meister. Identitas mengikuti sumber; bukan penentuan spesimen independen.

Jenis
Fotografi
Kredit
(c) Beau Meister, some rights reserved (CC BY)
Lisensi
CC BY 4.0
Sumber media
Buka entri sumber

Gambar menunjukkan objek menurut identifikasi sumber, bukan verifikasi independen spesimen oleh Fungi. Tidak ada skala baru yang ditambahkan.

Dokumentasi tambahan

06 / Rujukan

Sumber profil

  1. [1] Stożkówka cienkotrzonowa — Wikipedia (pl)Bagian sumber: Frozen revision 75075687
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
    Teks sumber: CC BY-SA3.0 · Autorzy i redaktorzy Wikipedii
  2. [2] Catalogue of Life Base2026-09-11 — Conocybe filarisBagian sumber: ColDP NameUsage.tsv ID XQSN; accepted species; source 2073
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-12
  3. [3] Dokumentasi visual — Conocybe filarisBagian sumber: Identitas mengikuti sumber dokumentasi; bukan penentuan spesimen independen.
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-17
    Media sumber: CC BY 4.0 · (c) Beau Meister, some rights reserved (CC BY)
  4. [4] Dokumentasi visual — Conocybe filarisBagian sumber: Identitas mengikuti sumber dokumentasi; bukan penentuan spesimen independen.
    Tanggal penghimpunan sumber: 2026-10-17
    Teks sumber: CC BY 4.0 · (c) Beau Meister, some rights reserved (CC BY)

Adaptasi teks: CC BY-SA 4.0. Autorzy i redaktorzy Wikipedii — Stożkówka cienkotrzonowa — Wikipedia (pl)

Uraian asli dan riwayat sumber

Riwayat atau halaman sumber

Ringkasan sumber

Stożkówka cienkotrzonowa (Conocybe filaris (Fr.) Kühner) – gatunek grzybów z rodziny gnojankowatych (Bolbitiaceae).

Revisi sumber

Morfologi sumber

Kapelusz Średnica (0,2) 0,3–1,2 cm. Kształt początkowo stożkowy z tępym garbkiem lub stożkowo-dzwonkowaty, potem wypukły. Podczas wilgotnej pogody prążkowany, z prześwitującymi blaszkami. Jest bardzo higrofaniczny; podczas wilgotnej pogody jest cynamonowy, na środku rdzawy, podczas suchej blaknący. Powierzchnia gładka, rzadko drobno pomarszczona. Blaszki Przyrośnięte, brzuchate, średniogęste, białe. Ostrza ząbkowate lub kłaczkowate. Trzon Wysokość 1–3,5 cm, grubość 0,5–1,5 mm, cylindryczny z pierścieniem często ześlizgującym się w dół. W górnej części w kolorze kości słoniowej lub srebrzystobiałej i oprószony, w dolnej o barwie sepii stopniowo ciemniejącej ku podstawie, grubo prążkowany i pokryty jedwabistymi włókienkami. Pierścień filcowaty, prążkowany, o barwie od białawej do kremowej. Cechy mikroskopowe Zarodniki o rozmiarach (6,5) 7–8,5 (9,5) × (4) 4,5–5 μm (według Watlinga), elipsoidalne, gładkie, o dość grubych ścianach. Posiadają pory rostkowe, ale słabo widoczne. Podstawki 4-zarodnikowe, rzadziej 2-zarodnikowe. Pleurocystyd brak. Cheilocystydy baryłkowate, o rozmiarach 24-40 (45) × 8–10,5 μm, wierzchołek rozwarty 2,5–4 (6) um szerokości, szyjka 5–7 um. Skórka kapelusza zbudowana z komórek kulistych z szypułkami o szerokości 10,5–21 um, z lekko przyciemnionymi szypułkami.

Revisi sumber

Ekologi sumber

Znane jest występowanie stożkówki cienkotrzonowej w Ameryce Północnej i Europie, oraz w całym obszarze Pacyfiku, gdzie jest dość częsta. W Polsce rozprzestrzenienie i częstość występowania nie są znane, według W. Wojewody jest rzadka. W piśmiennictwie naukowym do 2003 r. podano 4 stanowiska na terenie Polski. Rośnie na bogatych glebach gliniastych, zwłaszcza na terenach zalesionych w obszarach wapiennych, na krawędziach ścieżek, w parkach itp., na próchniejącym podłożu drzewnym, w zrębkach drzewnych lub korze, na świeżo założonych trawnikach i trawiastych obszarach, które zawierają w podłożu zagrzebane resztki drewna. Występuje także wokół szklarni, czasami w mchu, na omszałych polanach, wzdłuż ścieżek, w trocinach i kompostach.

Revisi sumber

Struktur reproduksi sumber

Zarodniki o rozmiarach (6,5) 7–8,5 (9,5) × (4) 4,5–5 μm (według Watlinga), elipsoidalne, gładkie, o dość grubych ścianach. Posiadają pory rostkowe, ale słabo widoczne. Podstawki 4-zarodnikowe, rzadziej 2-zarodnikowe. Pleurocystyd brak. Cheilocystydy baryłkowate, o rozmiarach 24-40 (45) × 8–10,5 μm, wierzchołek rozwarty 2,5–4 (6) um szerokości, szyjka 5–7 um. Skórka kapelusza zbudowana z komórek kulistych z szypułkami o szerokości 10,5–21 um, z lekko przyciemnionymi szypułkami.

Revisi sumber

Rujukan halaman ini

Fungi. Conocybe filaris. Rilis data fungi-2026-10-12-expansion-2. https://fungi-atlas.mgadib.chatgpt.site/jamur/conocybe-filaris/.

Status: impor sumber; pemeriksaan editorial per profil belum selesai. Untuk klaim biologis, gunakan rujukan pada bagian terkait dan periksa konteks sumber aslinya.